De Reaksie

Gastreaksionairen Max Hell en Vincent Vlek vinden Bob Scholte géén held.

Wanneer een soldaat de kans krijgt om onbekommerd zijn machinegeweer in de rondte te schieten, raakt hij na verloop van tijd onvermijdelijk zijn doel. Op vergelijkbare wijze overkwam het twee weken geleden Bob Scholte, beter bekend als de YouTuber Left Laser, dat hij aan tafel bij Beau van Erven Dorens een rake opmerking maakte. Op Beau’s vraag waarom Markuszower zich nu plotseling zo expliciet racistisch uitliet, antwoordde Bob dat hij ‘misschien (…) ook nooit zo kritisch bevraagd [is]’. Een schot in de roos voor progressief Nederland: eindelijk eens iemand op TV die zegt dat we extreemrechtse politici strenger aan de tand moeten voelen.

Wie Bob een beetje kent, weet echter dat foeteren op ‘de gevestigde media’ gewoon een van zijn stokpaardjes is. Gesubsidieerde nieuwskanalen, kranten en de radio zouden de belangen dienen van het grootkapitaal door onder een hoedje te spelen met de overheid (oftewel ‘ingekapseld in het systeem’). Het kanaal Left Laser zou een communistisch alternatief zijn voor die geperverteerde ‘legacy media’. Met Bobs directe, gonzo-journalistiek, waarbij de interviewer jager is en de geïnterviewde prooi, plaatst hij zich duidelijk in de luisterrijke traditie van types als Dennis Schouten.

Soms werpt die strategie vruchten af. Dankzij zijn rol in de ontmaskering van Markuszower (wie maakte zich – afgezien van Beau – eigenlijk illusies over ‘het ware gezicht’ van die man?) wordt Bob Scholte nu gevierd door de mensen aan wie hij zelf juist zo’n hekel beweert te hebben. Sander Heijne schreef in VN dat Bob ‘het gat [vult] dat de gevestigde media laten vallen’ en Sheila Sitalsing vond dat hij ‘het heel goed deed’. 

Gijs Groenteman was zelfs zo vriendelijk om Bob uit te nodigen in zijn podcast. Uit dat gesprek bleek dat Left Laser helemaal geen held van de vrije pers is, maar een rücksichtslose agitator met wel erg dubieuze politieke opvattingen. Bob noemt zichzelf ‘een one-man army tegen miljarden aan Koude Oorlog propaganda’, wat in de praktijk betekent dat hij kanttekeningen plaatst bij het heersende beeld van Rusland. De NAVO is iets walgelijks, want die zit vol met nazi’s, en Ruslands agressie in Oekraine is begrijpelijk, omdat – u raadt het al – ook Oekraine vol zit met nazi’s. Het is frappant hoezeer juist Bobs ideeën een rechtstreekse vertaling van Koude Oorlog Sovjet-propaganda lijken te zijn. Zijn wereldbeeld vertoont opvallende gelijkenissen met het eenzijdige anti-imperialisme dat vroeger in De Waarheid gespuid werd. 

Die eenzijdigheid wordt bewezen wanneer Groenteman naar Stalin vraagt. Nee, Bob is geen ‘fan’, maar vindt het wel belangrijk om te vermelden dat de Chinezen – ‘toch mensen die met Stalin samenwerkten’ – het over ‘70-30’ hadden. Die uitspraak (een citaat van Mao Tsedong merkt Groenteman terecht op) komt erop neer dat Stalin voor zeventig procent ‘goed’ was. Daarbij moet je volgens Bob vooral denken aan de industrialisatie van Rusland, die Stalin ‘zonder slavernij en kolonialisme’ tot stand bracht. Dat is een grimmige verdraaiing van de geschiedenis: Stalin zette daarvoor namelijk 18 miljoen dwangarbeiders in (vaak etnische of politieke minderheden), en onderwierp bijvoorbeeld de Baltische staten met grof geweld tot zijn Sovjet-imperium. Maar dat behoort zeker tot die overige dertig procent. 

Laat over één ding geen verwarring bestaan: Stalin is nooit een geschikt rolmodel geweest voor de progressieve beweging. Hij heeft een hoop dingen gedaan die hedendaags links én rechts zouden moeten afkeuren (zoals vervolgingen, uithongering en genocides), maar heeft ook genoeg op zijn kerfstok staan om voor eeuwig uit het pantheon van de progressieve beweging in het bijzonder verbannen te worden. Hij herintroduceerde abortus in het strafrecht, criminaliseerde homoseksualiteit en concentreerde alle welvaart van zijn land binnen een kleine bestuurlijke elite – om maar wat te noemen.

Nu staat het ‘Bob Sneevliet’ natuurlijk vrij om Stalin toch te prijzen (moreel verwerpelijk of niet), maar we moeten niet doen alsof hij een nieuwe hoop is voor de onafhankelijke journalistiek. Het is dan ook op zijn zachtst gezegd onhandig dat De Volkskrant het beeld van Left Laser als serieus nieuwskanaal bestendigt door Groentemans aflevering ‘LeftLaser, journalist’ te noemen. Haar redactie legitimeert op die manier een type verslaggeving dat profiteert van kritiek op de gevestigde media en graaft daarmee haar eigen graf.

Lang verhaal kort: Stalin was niet links, en Bob Scholte is geen held.

De standpunten van gastreaksionairen zijn niet noodzakelijkerwijs representatief voor die van de Redaksie