Dit artikel is gesponsord door Holman & Puist – Consultancy voor merk en reputatie
VOOR ONS NEDERLAND: het zegt u hopelijk niets. Mocht u zich in die heilzame onwetende toestand bevinden, leest u dan vooral niet verder. Ga er maar vanuit dat Voor Ons Nederland (VON) de nieuwste politieke partij van Rita Verdonk is, die komende verkiezingen toch geen zetels zal halen: of het nieuwste samenwerkingsverband van Joram van Klaveren en een andere mislukte PVV’er (misschien Dion Grauss als Wilders hem dit jaar alweer geen Pony voor zijn verjaardag gegeven heeft) dat pleit vóór of tegen of vóór een halve islamisering van Nederland, en eveneens geen zetels zal halen: of desnoods de naam van het meest recente politieke akkefietje van DJ Jopie en Ingrid Coenradie, die elkaar alleen konden vinden in hun grenzeloos opportunisme en afkeer van open grenzen maar verder over elk standpunt van mening bleken te verschillen.
Maar nee, de ingewijden begrijpen helaas dat het hier niet gaat om de zoveelste vruchteloze rechts-conservatieve poging om een zooitje populisten aan een baan te helpen. VON is juist een initiatief om te voorkomen dat een zooitje populisten aan een baan komt. Tenminste, dat is wat de initiatiefnemers ons graag willen doen geloven.
Wij zouden u nu natuurlijk, geheel in de stijl van De Reaksie, een uitgebreid argumentum ad hominem over de initiatiefnemers kunnen aanbieden. Zo zouden we u kunnen uitleggen waarom een dergelijke onderneming tegen populisme van Klaas Dijkhoff en Bas Erlings weinig geloofwaardig is. Dijkhoff kent u als de man die demonstraties tegen Zwarte Piet wilde verbieden, het liefst het Europees Hof aan banden zou leggen, het woord ‘klimaatdrammer’ muntte, als staatssecretaris de randen van de rechtsstaat opzocht in zijn slinkse pogingen om vluchtelingen uit te zetten en eigenlijk alleen vanwege zijn gezellige Brabantse tongval door sommigen beschouwd wordt als knuffelbeer (daar hebben we er weer een). Erlings was de spindoctor van Mark Rutte, de visionair achter ‘normaal doen’. Hij leerde ons dat er twee soorten populisme zijn: het juiste, en het verkeerde soort.
Maar De Reaksie is niet ongevoelig voor de recente storm van kritiek op onze persoonlijke aanvallen, en zal deze verderfelijke personages en hun gemaakte Brabantse gezelligheid daarom laten voor wat ze zijn. Laten we het voorstel van VON in plaats daarvan eens inhoudelijk bespreken, niet on-vooringenomen en bevooroordeeld, zoals u ons inmiddels kent. Vanaf die piste is het grootste probleem van Voor Ons Nederland zijn onovertreffelijke leegheid.
Als u wilt weten wat VON in godsnaam voor iets is, kan het handig zijn een bezoekje te brengen aan de website. Niet dat u daar veel wijzer van wordt. Aangezien een ‘Over ons’ of ‘Wie zijn wij’ pagina nergens te vinden is, moet u een kijkje nemen bij de veelgestelde vragen. De bovenste vraag die u daar zult aantreffen ligt voor de hand: ‘Is VON een politieke partij?’. Het antwoord: ‘Nee’. Klare taal, daar is het natuurlijk ook nog een beetje vroeg voor. Maar heeft VON dan ‘de ambitie om een politieke partij te worden?’ Ook ‘Nee’. De enige vraag die VON positief beantwoordt, is de vraag of er geld gedoneerd kan worden. Maar wat is VON dan wel?
Zoekt en gij zult vinden. Tussen de regels door beschrijft Dijkhoff (hij beheert zelf de WordPress) VON als ‘de actiegroep van de milde meerderheid’ . Wat u zich daarbij voor moet stellen blijft nogal vaag. VON vertegenwoordigt kennelijk meer dan de helft van de Nederlanders, die een ‘milde’ politieke voorkeur zouden hebben (wat dat ook moge betekenen). Verder is het een actiegroep zonder concrete plannen: afgezien van wat wazig gezwam over het redden van de democratie. Merijn Oudenampsen merkte in het zomernummer van De Groene Amsterdammer spitsvondig op dat VON ‘de eerste organisatie [is] die geheel zonder achterban beweert een enorme achterban te vertegenwoordigen’. (De Reaksie is de tweede. Wij zijn dé actiegroep van dé laatdunkende meerderheid).
Dijkhoff en Mark Thiessen [red. mede-initiatiefnemer] hebben trouwens in het NRC zelf gewaarschuwd voor het doen van een beroep op een zwijgende meerderheid. Populistische anti-democraten claimen volgens hen ten onrechte ‘de enige vertolkers te zijn van de ware wil van het volk’. De vertegenwoordigers van ‘het juiste soort populisme’ zijn hier zelf blijkbaar wel gerechtigd toe.
Ach ja, hypocrieten heb je overal. Irritanter is de oppervlakkige marketingcampagne van VON. Zo hebben Dijkhoff en de zijnen een blik sporters opengetrokken om hun promotiemateriaal wat luister bij te zetten (een oude VVD-truc). Zelfs die sporters wisten blijkbaar niet wat het doel van de campagne was – langebaanschaatster Jutta Leerdam vertrok vliegensvlug zodra ze er achter kwam waar ze aan meegedaan had. Voor bitterballensociëteit VON mocht dat de pret niet drukken. Dijkhoff wist zelfs een volkszanger voor zijn karretje te spannen met wie de VVD nog niet gebrouilleerd was.
Daarnaast houdt het logo van VON het perfecte midden tussen het vrede-handgebaar (ook bekend van de PKK en massamoordenaar Churchill), het logo van de VVD en een Nederlandse vlag. Daarmee hebben de initiatiefnemers het perfecte symbool gevonden voor de besluiteloze schijnheiligheid van hun actiegroep. Hippies, anarchistische Koerden, kolonialen, liberalen en populisten: kortom, de milde meerderheid van Nederland.
Zo bezien is VON dus niet anders dan imago-oppoetserij van een partij die onder het bewind van haar leider, al ruziënd met matige zangers, wel heel erg naar extreemrechts is opgeschoven. In plaats van zich op te werpen als nieuwe partijleider die de koers van de VVD bijstelt, of een geheel nieuwe liberale partij op te richten, of zelfs maar openlijke kritiek te hebben op de gemaakte fouten van Yesilgöz c.s., hebben Dijkhoff c.s. voor de veilige, betekenisloze optie gekozen. Ze hopen dat de VVD dankzij hun VON weer, zoals van oudsher, beide vleugels kan bedienen. De villabewoners enerzijds, die zichzelf beschaafd vinden, en de MKB-fascisten, die vooral geen belastinggeld willen uitgeven aan die vermaledijde buitenlanders. Dankzij Dijkhoffs spel kunnen ze straks allebei weer terecht bij de VVD.
Door net te doen alsof ‘De traditionele politieke kaart van Nederland’ achterhaald is, en tegenstellingen tussen links en rechts minder relevant zijn, verhult Dijkhoff zijn streven om de rechtse politiek pur sang van de VVD voor te stellen als ‘politiek van het midden’. Wie weet spreken ze daarmee ook nog wat NRC-verslaafde D66’ers aan [red. patiënten van de Terlouw-tyfus – overigens volgens De Redaksie een serieuze ziekte waar geen grappen over gemaakt moeten worden], die immers dol zijn op nietszeggendheid.
Mocht dat streven niet slagen, dan heeft VON nog altijd een ander belang gediend, namelijk de portemonnee van zijn initiatiefnemers. Het zal het marketingbureautje ‘SUE & the Alchemists’ van Dijkhoff, Thiessen en Erlings, dat zich richt op het beïnvloeden van beeldvorming door in te spelen op de emoties van mensen (haast populistisch zou je zeggen), vast goed doen. De media-aandacht zal ook niet slecht zijn voor de boekverkoop van Erlings Het spel van de populist (2025).
Eigenlijk is Lodewijk Asscher (één van de 5745 ontheemde PvdA’ers, koortsachtig op zoek naar het midden) de enige die in Dijkhoffs val is getrapt. Was dat hem niet al eens eerder overkomen? Iets met een ezel en een steen…
Totus tuus,
Graaf Macula en zijn Scherprechter
De standpunten van Graaf Macula en zijn Scherprechter zijn niet noodzakelijkerwijs representatief voor die van De Redaksie

In afwachting van uw reaksie verblijven wij