Het moge duidelijk zijn dat de nieuwe Universiteitsbibliotheek en de Reaksie niet op de beste voet zijn begonnen. De bibliotheek heeft voordat de deuren zullen openen, namelijk al flink wat op zijn kerfstok. Zo is het best gek dat er, ondanks het prijskaartje van 128 miljoen (aanvankelijk begroot op 72 miljoen), maar voor een paar boekjes plek is in dit nieuwe prestigeproject. Een groot deel van de collecties van Singel en de P.C. Hoofthuis bibliotheek worden verbannen naar een eng depot in Zuidoost, waar uw favoriete werken opgebaard liggen tussen de dode proefdieren van het AMC. Maar dat wist u ongetwijfeld al.
Wat u nog niet wist, is dat De Reaksie zich in haar oneindige onbevangenheid zelfs heeft laten trakteren op een rondleiding door de achterkamers van dit PCH-abattoir. We aanschouwden vol bewondering het nieuwe atrium (bloedheet en met lekkend dak), de boekenkasten (REC-antraciet en zielloos) en de boomkamer (nog zonder boom!). Stiekem was het een en ander zelfs “best wel leuk”, klonk vanuit uw Reaksie. Je zou het verraad kunnen noemen, maar het valt in het niet bij wat UvA haar nieuwe buren heeft aangedaan.
Want wie naast de nieuwe UB woont heeft het de afgelopen jaren zwaar te verduren gehad. Zes jaar lang werd er permanent gebouwd aan dit boekenmausoleum (‘De nieuwe UB, er zijn zelfs boeken!’) aan de Vendelstraat. Dat betekent dat je als buurmeisje gestoord kan zijn bij het oefenen voor je groep 8 musical, en op de ochtend voor je VWO-eindexamen Frans nog steeds wakker werd van een ongelofelijke teringherrie. Soms werd er 24 uur achter elkaar beton gestort. Zes jaar lang stond er een verkeersregelaar voor je deur, die zei dat je niet naar je eigen huis mocht fietsen. Hijskranen, vrachtwagens, sloopwerk, teringherrie. Zes jaar lang.
Tuurlijk, wie in de binnenstad woont moet niet te veel zeuren. Soms maken dingen geluid, soms maken mensen geluid. Maar niet vaak maakt iets zes jaar lang onafgebroken zo’n ongelofelijke teringherrie als de bouw van de nieuwe UB. Dus, daar mag best wat tegenover staan. Als buur verwacht je na zes jaar leed misschien toch wel een klein gebaar? Een handdruk van P.P.C.C.V.? Een nachtje logeren bij Edith Hooge en haar lief Lennart Booij (die graaier die de verjaardag van Amsterdam zou organiseren)? Of, klinkt misschien heel gek, een boek?!
Nee, het CVB had iets anders bedacht. Bestuursvoorzitter Edith Hooge is namelijk “ongelofelijk straight en houdt niet van bullshit”, dus er moest een no-nonsens presentje komen voor de martelaren van het Binnengasthuisterrein.
De Reaksie heeft voor u exclusieve toegang geregeld tot dit present, en het is bijna net zo groots als de nieuwe UB! Buren werden getrakteerd op een houten blokje, een kubus van zo’n 1cm X 1cm X 1cm. Een beetje scheef, maar toch, een mooi stuk hout. Daar is in een sociale werkplaats een gaatje ingeboord, met daarin een stukje metaal van zo’n 4 à 5 centimeter. Waarschijnlijk een omgebogen spaak van de oude fiets van de immer zo onbaatzuchtige Lennart Booij. Bovenop dit alles rust een klein plantje, ongeveer zo groot als een M&M. Het bleek een miniatuur luchtplantje te zijn, die groeit op het vocht uit de lucht. En dat duurt heel lang. Airplantshop.nl waarschuwt voor een laatste teleurstelling voor de nieuwe buren van de UVA, eentje die symbool staat voor de UB aan de Vendelstraat, “Het is dan ook een langzaam groeiende plant zonder wortels, dus voel je niet terneergeslagen als het luchtplantje dat je hebt gekocht niet snel groeit. Dit is heel normaal!”.
UB Vendelstraat, een bibliotheek zonder wortels, die niet snel groeit!
De standpunten van Faber Ferrarius zijn niet noodzakelijkerwijs representatief voor die van de Redaksie
In afwachting van uw reaksie verblijven wij